Kwetsbaar leven, krachtig zijn

In de aanloop naar de verschijning van een nieuwe roman bekruipt mij altijd een ongemakkelijk gevoel. Heb ik alle woorden wel op de juiste plek gezet? Staan er geen spelfouten in? Heb ik niets over het hoofd gezien? Hoewel de roman dan al door vele handen is gegaan en de uitgever er een prachtige vorm aan heeft gegeven, spoken dergelijke vragen toch nog door mijn hoofd.

Normaliter zet ik die vragen als nonsens uit mijn hoofd. Dit keer bedacht ik me dat ik eens even stil zou kunnen staan bij het ontstaan van dergelijke vragen. Ik realiseerde me dat deze vragen eigenlijk helemaal niets te maken hebben met de inhoud van de vraag. Natuurlijk kom ik hier en daar een zin tegen die ik nog zou kunnen verbeteren, natuurlijk staat er ergens nog een spelfoutje. Een roman is eigenlijk nooit af en blijft mensenwerk. Het antwoord op al die vragen zou me dan ook helemaal geen rust brengen.

De vragen die door mijn hoofd spoken hebben, zo ontdekte ik, ook helemaal niets te maken met de roman zelf maar met mijn eigen kwetsbaarheid.  Door vast te houden aan de volmaakte eisen waaraan de roman dient te voldoen, hoef ik even niet te voelen hoe kwetsbaar het is om een verhaal de wereld in te zetten waar iedereen zijn mening op af mag vuren. Immers als de roman maar perfect is, dan kan mij niets gebeuren.

Dit mechanisme speelt natuurlijk niet alleen bij het publiceren van een roman. Maar ook bij het neerzetten van een eigen bedrijf, het opvoeden van kinderen, de start van een nieuwe baan. Het liefst houden we de eigen kwetsbaarheid buiten de deur. En hoe beter we er in slagen de deur dicht te houden, hoe groter de angst wordt om te falen.

Het is veel interessanter, zo ontdekte ik, om de deur wijd open te zetten en kwetsbaarheid toe te laten. Op de een of andere manier keer je dan terug naar het zijn, in plaats van hoe het zou moeten. Door kwetsbaarheid te omarmen, ontstaat er ruimte om te zijn. En in dat zijn, in het menselijke kwetsbare zijn, lijkt het werkelijke leven schuil te gaan. Dan kunnen de maatstaven, criteria en regels achterwege blijven en ontstaat er ruimte voor ontwikkeling, groei en ontdekkingen.

Kwetsbaar leven, krachtig zijn. Dat is ook waar de roman Daan en Olivia om draait. Durven we in de moderne liefde nog kwetsbaar te zijn? En hoe doen we dat? Wat verwachten we van de ander? En van onszelf?

Tags: , , , ,