Juist in deze tijd voel ik de behoefte om mij uit te drukken in woorden, in de hoop dat de woorden ergens landen en lezers een inzicht geven, richting geven. Zoals ieder verhaal, roman of gedicht dat vermag. Daarom ben ik een blog gestart: www.coronaflarden.nl. Ik schrijf over alles wat mij bezighoudt in het huidige tijdperk van Corona.

Een Moeder vol Stoplichten, het kinderboek dat ik samen met kinderpsycholoog Fiona Sie schreef, vindt nog altijd zijn weg naar de jonge lezers. En nog altijd is het fijn om dat te weten, dat het verhaal iets brengt aan al die kinderen die soms worstelen met de ziekte van hun vader of moeder. Dan krijgt schrijven en het maken van verhalen een diepere betekenis. Het is niet zomaar een verhaal, het verhaal schept een ruimte voor anderen om in te wonen, om in te helen, om een weg te vinden in het leven dat soms zo anders loopt dan je dacht.

Zo schreef Jolanda Groen-Raatgever, ambassadeur van de jonge mantelzorgers:

‘Als ambassadeur jongemantelzorgers deel ik graag het prachtige lees doe boek van Beitske Bouwman en Fiona Sie. Ik gebruik het boek tijdens mijn gastlessen op het voortgezetonderwijs. Het boek is een krachtig middel om als kind in een bijzondere situatie jouw levensverhaal te begrijpen en te praten over wat dit met je doet! Vertellen hoe het voor jou is dat je vader, moeder of broer/zus ziek is helpt. Dit geldt ook voor psychisch ziek zijn KOPP, KVO en preventie.’

Een paar weken geleden had ik de eer om de gehele redactie van Hoogtelijn (een magazine van de Koninklijke Nederlandse Klim- en Bergsport vereniging) onder te dompelen in de mysterie van het bos. De volgende ochtend namen we pen en papier ter hand en onderzochten we de wegen naar het creatief schrijven. Twee bijzondere bijeenkomsten met bijzondere mensen. Peter Daalder, hoofdredacteur, schreef daarover het volgende:

‘Beitske Bouwman leerde ons in stilte de natuur beleven, liet ons bewust lopen, kijken als een roofvogel, luisteren als een vleermuis, ruiken als een beer, voelen als een spin en proeven als een vlinder. Met shinrin-yoku werden we ondergedompeld in de bossen en heidevelden van Otterlo. Wij lieten de natuur bezit nemen van ons zijn, kwamen tot rust, voelden nauwelijks de kou, hoorden de wind en hebben het zijn als zesde zintuig toegevoegd.


Met een voorwerp dat we vonden in de natuur experimenteerden we de volgende dag, opnieuw onder de prettige, rustige en ter zake kundige begeleiding van Beitske. Opdrachten waren schrijven vanuit een verschillend perspectief, met feit en fictie, spelen met woorden en taal. Creatief schrijven is een weldaad. Om te doen en, als het goed is, om te lezen.’

Peter Daalder
Hoofdredacteur Hoogtelijn (NKBV)

Heb je ook interesse om Schrijven met Shinrin Yoku te combineren voor een sessie, weekend of training? Neem dan gerust contact op.