Tag Archief van: bos

Op 5 maart begint weer een nieuwe groep aan de Anaya Shinrin Yoku Natuurgids Opleiding. Er is nog 1 plek vrij. De groep bestaat uit diverse mensen met uiteenlopende achtergronden. Ook in leeftijd is het divers, van twintigers tot veertigers. Je bent van harte welkom.

De opleiding bij Anaya Academy kenmerkt zich door de persoonlijke aandacht voor je ontwikkeling als gids. Je leert geen trucje maar gaat op zoek naar je eigen wijze van het natuurgids zijn met als basis de kennis die in de opleiding wordt overgedragen.

Wil je meer informatie over de opleiding of eerst met mij kennis maken? Mail of bel dan gerust.

Onderstaande deelnemers gingen je voor:

De opleiding bij Beitske is me heel goed bevallen. Iedere opleidingsdag was bijzonder, telkens in een andere omgeving en met andere werkvormen. Het werkboek wat bij de opleiding hoort is heel informatief en volledig en blijf ik zeker gebruiken als naslagwerk. Beitske draagt haar kennis op een enthousiaste manier over en geeft veel ruimte voor je eigen ontwikkeling. Ook de coaching was heel waardevol. Deze opleiding is een echte aanrader voor iedereen die interesse heeft in bosbaden. 

Marjolein Verdurmen, Breda

De opleiding Anaya Shinrin Yoku natuurgids heeft mij geleerd de kunst van het bosbaden toe te passen. Een bosbad is telkens weer anders, de natuur is altijd in beweging net als wij. Beitske is een zeer ervaren Shinrin Yoku beoefenaar en geeft met deze opleiding haar kennis en inzichten door. Er is veel ruimte voor het opdoen van je eigen ervaring en ontwikkeling. Zoals geen boom hetzelfde is, is ook geen mens hetzelfde en bewandelt ieder zijn eigen pad (of bad ☺).

Carolien Ketels, Beek

Met veel graagte wil ik vertellen wat de opleiding tot Anaya Shinrin Yoku mij brengt. Het heeft mij verdieping gebracht, verdieping in mijzelf, verdieping in de natuur, in de energieën van het bos, en hoe het bos eigenlijk in symbiose samenleeft met ons als mensen. En de manier waarop Beitske Bouwman dat in haar Anaya Academy vormgeeft vind ik zeer bijzonder. Ze slaagt erin om een prachtige cursus samen te stellen met zeer inspirerende teksten. Haar kennis en expertise komen heel zeker naar voren. Het was voor mij ook de moeite om vanuit België 2 uur enkel de reis af te leggen om de opleiding bij haar te volgen. Ik vind Beitske een Shinrin Yoku die veel respect toont voor het bos, die een mooi voorbeeld is voor mij. Ze leeft het Shinrin Yoku helemaal voor. Door niet alleen te luisteren naar haar verhalen maar haar ook te zien bewegen, de rust die ze uitstraalt en de energie die ze dan kan overdragen aan ons als cursisten, daar heb ik erg van genoten. En ik zal nooit vergeten dat toen ik de eerste keer kwam ik door de lange weg toch wat gestrest was. Vanwege mijn patroon van perfectionisme was het ‘not done’ dat ik te laat kwam. We hadden geen woorden, alleen onze blikken kruisten en ik voelde me meteen heel erg welkom. Ze deed precies dat wat ik nodig had: me aankijken, me vertrouwen geven, me laten voelen dat ik welkom was en dat het gewoon was zoals het was. Beitske is erg op het gemak stellend, zonder oordelen, staat open voor feedback, praat met ons mee, leeft voor en heeft heel veel wijsheid. Als coach heeft het mij enorm geïnspireerd om het bos naar binnen te halen in mijn praktijk en ik moet eerlijk zeggen sinds ik dit heb gedaan ben ik tijdens het coachen ook letterlijk meer buiten in het bos. Mijn coachees geven aan het erg prettig te vinden ook echt in het bos te zijn.

Ik vind het een top-opleiding bij een top madame, zoals wij dat in België zeggen. De opleiding is zeer de moeite waard en zeer verrijkend. Als je graag wilt leren hoe de mens en bos samenleven en wat ze voor elkaar kunnen betekenen, om tot rust te komen of om je eigen zijn te ontdekken door al je zintuigen te openen dan is het zeker een aanrader om bij Beitske de opleiding te volgen.

Marie Louise Stevens, België coach/consultant (ontdekjouwkracht.be)

Met Beitske het bos in gaan is een feestje. Tijdens de opleiding tot shinrin-yoku natuurgids brengt Beitske het bos tot leven en neemt zij je mee in haar passie om contact te maken met de natuur en nodigt zij je uit om de wijsheid uit de natuur vooral zelf te ervaren. Op een authentieke, toegankelijke, persoonlijke en inspirerende wijze heeft Beitske mij gemotiveerd om als shinrin-yoku natuurgids mijn eigen weg te vinden. Erg waardevol. Een hele mooie opleiding. Aanrader!

De opleiding bij Beitske is me heel goed bevallen. Iedere opleidingsdag was bijzonder, telkens in een andere omgeving en met andere werkvormen. Het werkboek wat bij de opleiding hoort is heel informatief en volledig en blijf ik zeker gebruiken als naslagwerk. Beitske draagt haar kennis op een enthousiaste manier over en geeft veel ruimte voor je eigen ontwikkeling. Ook de coaching was heel waardevol. Deze opleiding is een echte aanrader voor iedereen die interesse heeft in bosbaden. 

Marjolein Verdurmen, Breda

De opleiding Anaya Shinrin Yoku natuurgids heeft mij geleerd de kunst van het bosbaden toe te passen. Een bosbad is telkens weer anders, de natuur is altijd in beweging net als wij. Beitske is een zeer ervaren Shinrin Yoku beoefenaar en geeft met deze opleiding haar kennis en inzichten door. Er is veel ruimte voor het opdoen van je eigen ervaring en ontwikkeling. Zoals geen boom hetzelfde is, is ook geen mens hetzelfde en bewandelt ieder zijn eigen pad (of bad ☺).

Carolien Ketels, Beek

Met veel graagte wil ik vertellen wat de opleiding tot Anaya Shinrin Yoku mij brengt. Het heeft mij verdieping gebracht, verdieping in mijzelf, verdieping in de natuur, in de energieën van het bos, en hoe het bos eigenlijk in symbiose samenleeft met ons als mensen. En de manier waarop Beitske Bouwman dat in haar Anaya Academy vormgeeft vind ik zeer bijzonder. Ze slaagt erin om een prachtige cursus samen te stellen met zeer inspirerende teksten. Haar kennis en expertise komen heel zeker naar voren. Het was voor mij ook de moeite om vanuit België 2 uur enkel de reis af te leggen om de opleiding bij haar te volgen. Ik vind Beitske een Shinrin Yoku die veel respect toont voor het bos, die een mooi voorbeeld is voor mij. Ze leeft het Shinrin Yoku helemaal voor. Door niet alleen te luisteren naar haar verhalen maar haar ook te zien bewegen, de rust die ze uitstraalt en de energie die ze dan kan overdragen aan ons als cursisten, daar heb ik erg van genoten. En ik zal nooit vergeten dat toen ik de eerste keer kwam ik door de lange weg toch wat gestrest was. Vanwege mijn patroon van perfectionisme was het ‘not done’ dat ik te laat kwam. We hadden geen woorden, alleen onze blikken kruisten en ik voelde me meteen heel erg welkom. Ze deed precies dat wat ik nodig had: me aankijken, me vertrouwen geven, me laten voelen dat ik welkom was en dat het gewoon was zoals het was. Beitske is erg op het gemak stellend, zonder oordelen, staat open voor feedback, praat met ons mee, leeft voor en heeft heel veel wijsheid. Als coach heeft het mij enorm geïnspireerd om het bos naar binnen te halen in mijn praktijk en ik moet eerlijk zeggen sinds ik dit heb gedaan ben ik tijdens het coachen ook letterlijk meer buiten in het bos. Mijn coachees geven aan het erg prettig te vinden ook echt in het bos te zijn.

Ik vind het een top-opleiding bij een top madame, zoals wij dat in België zeggen. De opleiding is zeer de moeite waard en zeer verrijkend. Als je graag wilt leren hoe de mens en bos samenleven en wat ze voor elkaar kunnen betekenen, om tot rust te komen of om je eigen zijn te ontdekken door al je zintuigen te openen dan is het zeker een aanrader om bij Beitske de opleiding te volgen.

Marie Louise Stevens, België coach/consultant (ontdekjouwkracht.be)

Met Beitske het bos in gaan is een feestje. Tijdens de opleiding tot shinrin-yoku natuurgids brengt Beitske het bos tot leven en neemt zij je mee in haar passie om contact te maken met de natuur en nodigt zij je uit om de wijsheid uit de natuur vooral zelf te ervaren. Op een authentieke, toegankelijke, persoonlijke en inspirerende wijze heeft Beitske mij gemotiveerd om als shinrin-yoku natuurgids mijn eigen weg te vinden. Erg waardevol. Een hele mooie opleiding. Aanrader!

Marjolein de Groot, Amsterdam

Op 7 november werd mijn nieuwe boek In Spirit gelanceerd op het Amsterdamse voedselbos. Een inspirerende plek waar mens en natuur elkaar ontmoeten.

Oprichter van the Pollinators en oud bestuurslid van het Natuurcollege Tom van de Beek nam het eerste exemplaar in ontvangst.

In Spirit is verkrijgbaar in alle boekhandels of via de site van de uitgeverij swpbook.com

De eerste review is er ook al:

Deze verzameling krachtige verhalen en beschouwingen is me nu al dierbaar. Vanuit haar bijzondere kijk op de wereld, waarin ze haar sterk intuïtieve beleving combineert met een nuchtere wetenschappelijke achtergrond, weet Beitske Bouwman je rechtstreeks mee te nemen naar een andere dimensie die de dagelijkse werkelijkheid overstijgt. Haar verteltoon daagt je uit vanuit een ruimer perspectief naar gedachten en gevoelens te kijken en zo een verschuiving te maken in je beleving van de werkelijkheid.

Dr. Léonora Reijn, coach en journalist

Al weer even geleden mocht ik Harm Edens (bekend van onder meer Dit was het Nieuws) onderdompelen in een bosbad. Omroep Gelderland zond het bosbad uit. Zie voor meer info: Bosbaden een nieuwe trend?

Een paar weken geleden had ik de eer om de gehele redactie van Hoogtelijn (een magazine van de Koninklijke Nederlandse Klim- en Bergsport vereniging) onder te dompelen in de mysterie van het bos. De volgende ochtend namen we pen en papier ter hand en onderzochten we de wegen naar het creatief schrijven. Twee bijzondere bijeenkomsten met bijzondere mensen. Peter Daalder, hoofdredacteur, schreef daarover het volgende:

‘Beitske Bouwman leerde ons in stilte de natuur beleven, liet ons bewust lopen, kijken als een roofvogel, luisteren als een vleermuis, ruiken als een beer, voelen als een spin en proeven als een vlinder. Met shinrin-yoku werden we ondergedompeld in de bossen en heidevelden van Otterlo. Wij lieten de natuur bezit nemen van ons zijn, kwamen tot rust, voelden nauwelijks de kou, hoorden de wind en hebben het zijn als zesde zintuig toegevoegd.


Met een voorwerp dat we vonden in de natuur experimenteerden we de volgende dag, opnieuw onder de prettige, rustige en ter zake kundige begeleiding van Beitske. Opdrachten waren schrijven vanuit een verschillend perspectief, met feit en fictie, spelen met woorden en taal. Creatief schrijven is een weldaad. Om te doen en, als het goed is, om te lezen.’

Peter Daalder
Hoofdredacteur Hoogtelijn (NKBV)

Heb je ook interesse om Schrijven met Shinrin Yoku te combineren voor een sessie, weekend of training? Neem dan gerust contact op.

Het afgelopen jaar heb ik mij meer en meer verdiept in het aanwezig zijn in de natuur. Op lange wandelingen dwaal ik door Het Nationaal Park De Hoge Veluwe waarin de bomen, het mos, de grond, de lucht, de geluiden van ruisende bladeren, zingende de vogels, het spel van donker en licht, de wolken en het zonlicht mijn enige metgezel zijn.

Steeds weer ervaar ik hoe ik zelf onderdeel ben van deze wonderlijke wereld die we natuur noemen maar die we ook zelf zijn. De natuur is niet iets dat buiten ons staat, de natuur is niet iets waarin we ons begeven, de natuur is onderdeel van wie wij zijn en wij zijn onderdeel van de natuur.

Ons verbinden met de aanwezige natuur leert ons hoe we verbonden zijn met een boom, een voorbijtrekkende wolk of ruisend blad. En als we dat kunnen, die verbinding kunnen voelen, dan kunnen we ook weer ervaren wie we als mens zelf zijn, hoe we zelf onderdeel zijn van deze wonderlijke wereld en wat we als mens in deze wereld komen doen. We kunnen door een vallend blad, een windvlaag op de wang of een zonnestraal in het gezicht de deur openen naar onze eigen drijvende krachten, naar wat ons bezield, wat ons aanspoort ons eigen leven vorm te geven.

Dit klinkt misschien wat vaag… hoe doe je dat?  is de vraag die ik dan ook vaak als eerste te horen krijg. Door het openstellen van al je zintuigen is daarop mijn eerste simpele antwoord. Voel, ruik, kijk, hoor en proef het bos, de bomen, word je bewust van de zachte grond onder je voeten, tast met je vingers de boomschors af of ruik de overgang van loof naar dennenbos. Dompel je onder in de wereld van het bos. Het enige wat je zelf hoeft te doen is werkelijk aanwezig te zijn en misschien, en dat klinkt wat vreemd maar probeer het maar eens, je open te stellen en te kijken of je het bos werkelijk toe kan laten. Of je werkelijk kan ontvangen wat het bos je geeft.

De natuur is immers een meester in het geven. De natuur geeft onbaatzuchtig, zonder doel, zonder verlangen. Dat geven zonder doel of verlangen dat is een vorm van geven die we misschien door de tijd heen verleerd zijn. Onze cultuur is op de een of andere manier lijnrecht tegenover de principes van de natuur komen te staan. Het is een cultuur van verlangen geworden, een cultuur die misschien lange tijd zinvol was maar die zich steeds meer en meer tegen ons lijkt te keren.

Het eeuwige verlangen schenkt ons immers geen levensvreugde maar jaagt ons op. Het laat ons geloven dat als we succesvol zijn, als we iets bereikt hebben, als we in een bepaalde auto rijden, als we een bepaalde fiets hebben of bepaalde reizen hebben gemaakt we iets zijn, we er toe doen en dat als we dat bereikt hebben we dan pas werkelijk een echt mens geworden zijn. En dus doen we ons uiterste best om al die zaken te bereiken omdat we denken dat als we het bereikt hebben we eindelijk gelukkig zijn. Maar dat is nooit voor lang. Al snel borrelt er een ander verlangen op naar iets nieuws, iets anders, iets beters. Een mooiere auto, een snellere fiets, een groter huis, een nieuwe reis.

Dit gecultiveerde verlangen is een systeem geworden waarop onze economie draait en waarin we allen op de een of andere manier gevangen zitten. Hier en daar begint het systeem scheuren en barsten te vertonen maar eigenlijk hebben we geen idee hoe we een ander systeem daarvoor in de plaats kunnen stellen omdat we misschien zelf niet weten hoe we op een andere manier ons leven in kunnen richten. Kunnen we met minder? Kunnen we genoegen nemen met een wandeling in het bos in plaats van een verre reis?  En wie zijn we dan als mens? Welk verhaal vertellen we dan over onszelf?

Misschien is het tijd voor nieuwe verhalen over het menselijk zijn, over wie we als mens willen en kunnen zijn. Ieder voor zich zal daar een eigen invulling aan moeten geven. De vraag is wel of ons nog heel veel tijd gegeven is. De aarde schreeuwt om aandacht. Dat kunnen we overlaten aan de mensen die afreizen naar de klimaattop zoals onlangs in Polen maar we kunnen ook bij ons zelf te raden gaan en kijken hoe we de aarde tegemoet kunnen treden en de natuur werkelijk weer kunnen omarmen. Wie zich eenmaal op dat pad begeeft, zal zich misschien net als ik meer en meer verwonderen.

IMG_1038

De boom of het het bos naast je deur herbergt immers duizenden geheimen die je wellicht nog niet ontdekt hebt. Ik kan soms twee uur lang wandelen en ben dan slechts een paar honderd meter verder gekomen. Het gaat mij niet om de afstand die ik afleg, het gaat mij om het samen zijn met het bos, de verwondering over een takje op de grond, het zachte mos in mijn handen, de bomen die zich over mij heen buigen, de takken die wuiven in de wind. Daar hoef ik niet duizend kilometer voor af te leggen dat vind ik hier in het bos in mijn eigen land of zelfs in mijn eigen achtertuin waar planten hun groene bladeren laten wuiven en de takken hoewel kaal in de winter al weer een belofte van een nieuwe knop met zich meedragen. Het samenvallen met de natuur om mij heen schenkt mij niet alleen verwondering maar ook een innerlijke rust die ik eerder nog niet kende. Ik baad en waad in het bos en word langzaam opgenomen in de wonderlijke wereld van het bos. Vaak krijg ik nieuwe ideeën voor romans of mooie zinnen aangereikt tijdens een boswandeling. Het bos voedt mij met inspiratie.

De natuur geeft onbaatzuchtig maar wij hebben deze kunst van het geven ook in ons. Misschien zouden we om de scheuren en barsten in het huidige systeem wat op te rekken en openingen te creëren voor nieuwe wegen, ons in de cultuur van het geven kunnen verdiepen. Wat hebben we te geven? Wat willen we graag geven? Wat kunnen we geven? En dat hoeven juist geen cadeaus of ingewikkelde grootse dingen te zijn. Het kan heel simpel en eenvoudig. Zoals de bomen ons van zuurstof voorzien, de planten ons eten schenken, de zon ons licht brengt iedere dag, zo draagt ieder mens ook een essentie met zich mee die hij kan geven aan een ander. Misschien een inzicht, misschien een helpende hand, misschien een kritische vraag die de ander verder brengt, en dan zonder verlangen om daar voor betaald te worden, zonder verlangen voor een tegenprestatie, zonder verlangen naar erkenning maar simpelweg omdat de natuur een samenspel is van geven en ontvangen en wij nu eenmaal zelf natuur zijn en we dus kunnen geven en ontvangen zonder dat we daarmee ook maar enig verlangen hoeven te stillen.

Onbaatzuchtig geven en ons verbinden met de wereld om ons heen. Zoals de bomen ons eigenlijk zo eenvoudig voorleven. Misschien wordt het tijd om onze ogen te openen, het verlangen naast ons neer te leggen en in 2019 een begin te maken met The Art of Giving. Voor inspiratie hoeven we niet ver van huis. De boom op de hoek van de straat leeft het je voor.

Ik wens iedereen een liefdevol, inspirerend en verbindend 2019 toe!