Blij met de recensie van de Nederlandse Bibliotheken over ‘Boomtijd’ die ik gisteren kreeg doorgestuurd van mijn uitgever. Soms hebben dingen de tijd nodig. Hoe passend eigenlijk bij ‘Boomtijd’ waarin ik de menselijke tijd tracht te schetsen in relatie tot de tijd van de bomen. En nog veel meer dan dat.

Dat mijn naam dan met een extra ’t’ wordt geschreven is misschien dan ook geen toeval :). Dat de recensent er een ‘spiritueel’ perspectief in las, vind ik intrigerend en past bij het promotieonderzoek waar ik momenteel aan werk. Maar daarover later meer! Een fragment uit de recensie:

‘Beitstke Bouwman verkent de liefde voor bomen en de taal die we gebruiken om deze liefde uit te drukken. Het verhaal volgt de ontmoeting tussen een mens en een boom en hoe ze een betekenisvolle rol in elkaars leven gaan spelen. Het boek presenteert een wereld waarin bomen niet slechts achtergrond zijn, maar levende wezens die deel uitmaken van het menselijk bestaan. Het biedt een speelse en nuchtere kijk op de relatie tussen mens en natuur, en nodigt uit tot reflectie over hoe we over de natuur spreken en denken. Vanuit persoonlijk en soms spiritueel perspectief geschreven. ‘

Vooral blij dat ‘Boomtijd’ zo voor nog meer lezers toegankelijk wordt.

hashtagnatuur hashtagbomen hashtagmensnatuurrelaties hashtagtaal hashtagreflecteren hashtagboomtijd Paul Kemmeren Paul Roncken 🙌🌳🤞Michiel Bussink

wil je het zelf graag kopen, bij deze link naar uitgeverij Noordboek https://lnkd.in/euAUxBAX

Boomtijd ging op reis: van de conferentiezaal aan de Wageningen Universiteit naar Het Nationaal Park De Hoge Veluwe. Dichtbij de plek waar Helene Kröller-Müller ooit haar grote museum wilde bouwen, lanceerde ik Boomtijd onder een van mijn lievelingsbomen in het park. Ik nam de toehoorders mee in een inter-actieve boekpresentatie door hen uit te nodigen de bomen in het park echt waar te nemen, of zoals ik in Boomtijd schrijf:

‘ …zien en waarnemen verschillen als dag en nacht. Ik zie zoveel de hele dag, vanaf het moment dat ik mijn ogen opendoe, zie ik. Echt waarnemen, heb ik ontdekt, vraagt iets anders. Vraagt een mogelijkheid om open te staan voor hetgeen ik zie, voor hetgeen zich aan mij voordoet. En als ik dan werkelijk echt kijk, dan gebeurt er iets met mij. Dan word ik door hetgeen ik zie, ook aangeraakt. Ergens vanbinnen. Wat op zich vreemd is omdat het mij niet daadwerkelijk aanraakt.’

Durven we ons nog echt aan te laten raken door de natuur? En als we dat doen wat gebeurt er dan?

De toehoorders zittend onder de bomen waren geraakt evenals de eerste lezers van wie ik de eerste reacties binnenkrijg:
– ik kijk nu echt anders naar bomen, naar de natuur
– het is alsof je een sluier hebt weggetrokken en ik nu werkelijk ervaar wat tussenruimte is
– ik voelde ineens zoveel verdriet over de hazelaar die ooit in mijn tuin stond maar werd omgehakt
– ik blijf het herlezen, keer op keer
– het is hoopvol, het geeft richting

O wat ben ik dankbaar als mijn woorden er voor zorgen dat we de bomen, de natuur gaan ervaren. Ontdekken hoe we in de wereld leven en we onderdeel zijn van alles wat leeft. Ik wens Boomtijd een prachtige reis toe en hoop dat het bij velen resoneert. Niet voor mezelf, maar voor de bomen, voor de natuur. Ik heb het voor hen en met hen geschreven.

Nieuwsgierig? Bestel Boomtijd bij Uitgeverij Noordboek: https://noordboek.nl/boek/boomtijd/

Conferentie Wageningen Universiteit, links Paul Roncken (directeur NatuurCollege, midden Beitske Bouwman, rechts schrijver en ontdekkingsreiziger Arita Baaijens)