De verhalen zijn diepzinnig en poëtisch geschreven. De verhalen nodigen zich echt uit om gelezen te worden en om er daarna op te reflecteren.  Bovendien is er een hoofdstuk aan gewijd hoe je dit boek ook professioneel in kunt zetten bij begeleiding, therapie, coaching, meditatielessen en bij bijzondere gebeurtenissen zoals huwelijk, geboorte en overlijden. Het boek is geïllustreerd met zwart-wittekeningen.
– Uit een recensie van NBD Biblion, 2022

Op 5 maart begint weer een nieuwe groep aan de Anaya Shinrin Yoku Natuurgids Opleiding. Er is nog 1 plek vrij. De groep bestaat uit diverse mensen met uiteenlopende achtergronden. Ook in leeftijd is het divers, van twintigers tot veertigers. Je bent van harte welkom.

De opleiding bij Anaya Academy kenmerkt zich door de persoonlijke aandacht voor je ontwikkeling als gids. Je leert geen trucje maar gaat op zoek naar je eigen wijze van het natuurgids zijn met als basis de kennis die in de opleiding wordt overgedragen.

Wil je meer informatie over de opleiding of eerst met mij kennis maken? Mail of bel dan gerust.

Onderstaande deelnemers gingen je voor:

De opleiding bij Beitske is me heel goed bevallen. Iedere opleidingsdag was bijzonder, telkens in een andere omgeving en met andere werkvormen. Het werkboek wat bij de opleiding hoort is heel informatief en volledig en blijf ik zeker gebruiken als naslagwerk. Beitske draagt haar kennis op een enthousiaste manier over en geeft veel ruimte voor je eigen ontwikkeling. Ook de coaching was heel waardevol. Deze opleiding is een echte aanrader voor iedereen die interesse heeft in bosbaden. 

Marjolein Verdurmen, Breda

De opleiding Anaya Shinrin Yoku natuurgids heeft mij geleerd de kunst van het bosbaden toe te passen. Een bosbad is telkens weer anders, de natuur is altijd in beweging net als wij. Beitske is een zeer ervaren Shinrin Yoku beoefenaar en geeft met deze opleiding haar kennis en inzichten door. Er is veel ruimte voor het opdoen van je eigen ervaring en ontwikkeling. Zoals geen boom hetzelfde is, is ook geen mens hetzelfde en bewandelt ieder zijn eigen pad (of bad ☺).

Carolien Ketels, Beek

Met veel graagte wil ik vertellen wat de opleiding tot Anaya Shinrin Yoku mij brengt. Het heeft mij verdieping gebracht, verdieping in mijzelf, verdieping in de natuur, in de energieën van het bos, en hoe het bos eigenlijk in symbiose samenleeft met ons als mensen. En de manier waarop Beitske Bouwman dat in haar Anaya Academy vormgeeft vind ik zeer bijzonder. Ze slaagt erin om een prachtige cursus samen te stellen met zeer inspirerende teksten. Haar kennis en expertise komen heel zeker naar voren. Het was voor mij ook de moeite om vanuit België 2 uur enkel de reis af te leggen om de opleiding bij haar te volgen. Ik vind Beitske een Shinrin Yoku die veel respect toont voor het bos, die een mooi voorbeeld is voor mij. Ze leeft het Shinrin Yoku helemaal voor. Door niet alleen te luisteren naar haar verhalen maar haar ook te zien bewegen, de rust die ze uitstraalt en de energie die ze dan kan overdragen aan ons als cursisten, daar heb ik erg van genoten. En ik zal nooit vergeten dat toen ik de eerste keer kwam ik door de lange weg toch wat gestrest was. Vanwege mijn patroon van perfectionisme was het ‘not done’ dat ik te laat kwam. We hadden geen woorden, alleen onze blikken kruisten en ik voelde me meteen heel erg welkom. Ze deed precies dat wat ik nodig had: me aankijken, me vertrouwen geven, me laten voelen dat ik welkom was en dat het gewoon was zoals het was. Beitske is erg op het gemak stellend, zonder oordelen, staat open voor feedback, praat met ons mee, leeft voor en heeft heel veel wijsheid. Als coach heeft het mij enorm geïnspireerd om het bos naar binnen te halen in mijn praktijk en ik moet eerlijk zeggen sinds ik dit heb gedaan ben ik tijdens het coachen ook letterlijk meer buiten in het bos. Mijn coachees geven aan het erg prettig te vinden ook echt in het bos te zijn.

Ik vind het een top-opleiding bij een top madame, zoals wij dat in België zeggen. De opleiding is zeer de moeite waard en zeer verrijkend. Als je graag wilt leren hoe de mens en bos samenleven en wat ze voor elkaar kunnen betekenen, om tot rust te komen of om je eigen zijn te ontdekken door al je zintuigen te openen dan is het zeker een aanrader om bij Beitske de opleiding te volgen.

Marie Louise Stevens, België coach/consultant (ontdekjouwkracht.be)

Met Beitske het bos in gaan is een feestje. Tijdens de opleiding tot shinrin-yoku natuurgids brengt Beitske het bos tot leven en neemt zij je mee in haar passie om contact te maken met de natuur en nodigt zij je uit om de wijsheid uit de natuur vooral zelf te ervaren. Op een authentieke, toegankelijke, persoonlijke en inspirerende wijze heeft Beitske mij gemotiveerd om als shinrin-yoku natuurgids mijn eigen weg te vinden. Erg waardevol. Een hele mooie opleiding. Aanrader!

De opleiding bij Beitske is me heel goed bevallen. Iedere opleidingsdag was bijzonder, telkens in een andere omgeving en met andere werkvormen. Het werkboek wat bij de opleiding hoort is heel informatief en volledig en blijf ik zeker gebruiken als naslagwerk. Beitske draagt haar kennis op een enthousiaste manier over en geeft veel ruimte voor je eigen ontwikkeling. Ook de coaching was heel waardevol. Deze opleiding is een echte aanrader voor iedereen die interesse heeft in bosbaden. 

Marjolein Verdurmen, Breda

De opleiding Anaya Shinrin Yoku natuurgids heeft mij geleerd de kunst van het bosbaden toe te passen. Een bosbad is telkens weer anders, de natuur is altijd in beweging net als wij. Beitske is een zeer ervaren Shinrin Yoku beoefenaar en geeft met deze opleiding haar kennis en inzichten door. Er is veel ruimte voor het opdoen van je eigen ervaring en ontwikkeling. Zoals geen boom hetzelfde is, is ook geen mens hetzelfde en bewandelt ieder zijn eigen pad (of bad ☺).

Carolien Ketels, Beek

Met veel graagte wil ik vertellen wat de opleiding tot Anaya Shinrin Yoku mij brengt. Het heeft mij verdieping gebracht, verdieping in mijzelf, verdieping in de natuur, in de energieën van het bos, en hoe het bos eigenlijk in symbiose samenleeft met ons als mensen. En de manier waarop Beitske Bouwman dat in haar Anaya Academy vormgeeft vind ik zeer bijzonder. Ze slaagt erin om een prachtige cursus samen te stellen met zeer inspirerende teksten. Haar kennis en expertise komen heel zeker naar voren. Het was voor mij ook de moeite om vanuit België 2 uur enkel de reis af te leggen om de opleiding bij haar te volgen. Ik vind Beitske een Shinrin Yoku die veel respect toont voor het bos, die een mooi voorbeeld is voor mij. Ze leeft het Shinrin Yoku helemaal voor. Door niet alleen te luisteren naar haar verhalen maar haar ook te zien bewegen, de rust die ze uitstraalt en de energie die ze dan kan overdragen aan ons als cursisten, daar heb ik erg van genoten. En ik zal nooit vergeten dat toen ik de eerste keer kwam ik door de lange weg toch wat gestrest was. Vanwege mijn patroon van perfectionisme was het ‘not done’ dat ik te laat kwam. We hadden geen woorden, alleen onze blikken kruisten en ik voelde me meteen heel erg welkom. Ze deed precies dat wat ik nodig had: me aankijken, me vertrouwen geven, me laten voelen dat ik welkom was en dat het gewoon was zoals het was. Beitske is erg op het gemak stellend, zonder oordelen, staat open voor feedback, praat met ons mee, leeft voor en heeft heel veel wijsheid. Als coach heeft het mij enorm geïnspireerd om het bos naar binnen te halen in mijn praktijk en ik moet eerlijk zeggen sinds ik dit heb gedaan ben ik tijdens het coachen ook letterlijk meer buiten in het bos. Mijn coachees geven aan het erg prettig te vinden ook echt in het bos te zijn.

Ik vind het een top-opleiding bij een top madame, zoals wij dat in België zeggen. De opleiding is zeer de moeite waard en zeer verrijkend. Als je graag wilt leren hoe de mens en bos samenleven en wat ze voor elkaar kunnen betekenen, om tot rust te komen of om je eigen zijn te ontdekken door al je zintuigen te openen dan is het zeker een aanrader om bij Beitske de opleiding te volgen.

Marie Louise Stevens, België coach/consultant (ontdekjouwkracht.be)

Met Beitske het bos in gaan is een feestje. Tijdens de opleiding tot shinrin-yoku natuurgids brengt Beitske het bos tot leven en neemt zij je mee in haar passie om contact te maken met de natuur en nodigt zij je uit om de wijsheid uit de natuur vooral zelf te ervaren. Op een authentieke, toegankelijke, persoonlijke en inspirerende wijze heeft Beitske mij gemotiveerd om als shinrin-yoku natuurgids mijn eigen weg te vinden. Erg waardevol. Een hele mooie opleiding. Aanrader!

Marjolein de Groot, Amsterdam

Op 7 november werd mijn nieuwe boek In Spirit gelanceerd op het Amsterdamse voedselbos. Een inspirerende plek waar mens en natuur elkaar ontmoeten.

Oprichter van the Pollinators en oud bestuurslid van het Natuurcollege Tom van de Beek nam het eerste exemplaar in ontvangst.

In Spirit is verkrijgbaar in alle boekhandels of via de site van de uitgeverij swpbook.com

De eerste review is er ook al:

Deze verzameling krachtige verhalen en beschouwingen is me nu al dierbaar. Vanuit haar bijzondere kijk op de wereld, waarin ze haar sterk intuïtieve beleving combineert met een nuchtere wetenschappelijke achtergrond, weet Beitske Bouwman je rechtstreeks mee te nemen naar een andere dimensie die de dagelijkse werkelijkheid overstijgt. Haar verteltoon daagt je uit vanuit een ruimer perspectief naar gedachten en gevoelens te kijken en zo een verschuiving te maken in je beleving van de werkelijkheid.

Dr. Léonora Reijn, coach en journalist

Er waren geen handhavers, geen demonstraties, geen ziekenhuizen, geen artsen, geen spandoeken, geen vliegtuigen, geen medicijnen, geen mondkapjes. Er was niets. Alleen de overgave aan de dood.

Het beeld van de aangespoelde dode zeedieren aan een strand in Rusland, heeft zich genesteld in mijn hoofd en hart. Een modderig zwart hoopje dieren, slap, doods, op elkaar liggend, hier en daar strekte een tentakel zich nog uit. Alsof de tentakels van de dode slappe inktvissen een laatste poging hadden gedaan het leven in zee te redden. Het is de stilte van deze aangespoelde dode dieren die blijft schreeuwen in mijn gedachten.

Misschien hebben ze nog gesparteld, misschien hebben ze nog een poging gedaan zich te redden, misschien hebben ze een noodkreet doen uitgaan naar de mensheid. We hebben ze alleen niet gehoord. Niet eens gezien. Of wel gezien en gedaan alsof ze er niet waren. Alsof ze niet bestonden.

Geen stem, geen betekenis
Het nieuws duidt in alles op dat laatste, alsof het leven van al deze dieren geen betekenis had. Het journalistieke verslag ging immers niet over het lijden dat er zich in de zee moet hebben afgespeeld, nee het ging over hoe surfers en zwemmers misselijk waren geweest, hoofdpijn hadden gehad of zich wat ziek hadden gevoeld. Naar hun stem werd geluisterd.

Over de oorzaak van de ramp deden verschillende verhalen de ronde. Sommige beweerden dat het gif was, anderen dat er een teveel aan algen was, wat weer anderen in twijfel trokken en afdeden als een rookgordijn. Wat het dan ook was: het doodde duizenden, duizenden, duizenden onschuldige zeewezens. Het liet een dode zee achter.

Het is een schril contrast met het corona-leven van de mensheid anno 2020. Vaccins worden ontwikkeld, mondkapjes verspreid, lock-downs afgeroepen, ziekenhuizen uit de grond gestampt om zoveel mogelijk mensenlevens te sparen. Kosten nog moeite worden gespaard. Miljarden worden geïnvesteerd. Ook ik draag een mondkapje, zit momenteel in quarantaine vanwege twee dochters die het virus bij zich dragen en ben voorzichtig met mijn oudere ouders om er voor te zorgen dat ik hen niet aansteek.

Maar wie spreekt er voor de zee? Wie spreekt er voor de octopus? Wie spreekt er voor de zee-egel? Wie spreekt er voor het zeewier? Wie spreekt er voor al wat leeft maar geen menselijke stem heeft? Wie laat zich horen voor hen die willoos zijn overgeleverd? Het zijn vragen die mij steeds meer bezig houden, waar ik niet direct een antwoord op heb, maar die ik niet meer kan negeren.

Wat als de octopus, de walvis, het hert, het oerwoud, de zee, het bos en al wat leeft mee zouden kunnen stemmen in de verkiezingen vandaag de dag, wat zou hun stem dan zijn? Voor wie zouden zij opkomen? Voor zichzelf? Voor ons, de mens? Voor hun nageslacht?

Uitputting van de aarde en de mens
Miljoenen jaren is de aarde bevolkt geweest door mensen die in staat waren in evenwicht te leven met al wat er was op aarde. In korte tijd is de mensheid erin geslaagd al wat leeft te onderdrukken en naar haar hand te zetten wat niet heeft geleid tot meer vitaliteit en leven op aarde, maar eerder tot uitputting met de dood als gevolg. Een uitputting die we zelfs in ons eigen menselijk leven steeds meer en meer herkennen en erkennen.

Of zoals de Franse filosoof Bruno Latour het omschrijft: ‘We hebben de aarde te lang gezien als een onuitputbare bron, en de mens als een wezen dat tegenover de natuur staat. Pas als we onszelf radicaal anders gaan verhouden tot de aarde en haar bewoners, kunnen we met nieuwe oplossingen komen’.

Als we in staat zijn de stem mee te laten klinken van alles wat we niet horen, welke keuzes maken we dan? Wat als we naar de stille stemmen durven te luisteren? Wat als we hen meenemen in onze beslissingen, in het leven dat we leiden, in alles wat we doen en laten?

Het is op zijn minst een boeiend gedachte experiment dat ons uitnodigt ons menselijk perspectief te overstijgen en nieuwe keuzes te maken. Dat zal niet altijd gemakkelijk zijn. We zijn als mens geneigd te denken in korte termijnen en snelle resultaten. Vanuit dat paradigma denken we dat het niet zo’n vaart zal lopen.

Nieuw perspectief: zeven generaties vooruit
Maar wie het lange termijn perspectief omarmt ziet iets anders. Die ziet een wereld waarin je je langzaam begint af te vragen op wat voor aarde je achterkleinkinderen hun eerste stappen zullen zetten. Wat is er dan over van de zee? De bossen? De aarde? En wie nog een stap verder durft te gaan en niet alleen het lange termijn-perspectief hanteert maar ook een perspectief dat al het leven omvat, en dus niet alleen het menselijk perspectief, vraagt zich waarschijnlijk af wat er gaande is. 

Wellicht kunnen we ons laten inspireren voor een nieuw perspectief op leven door de Native Americans. Zij stelden dat je bij elke keuze die je maakt zeven generaties vooruit dient te denken. Om het iets dichterbij te halen:  dat zijn dus de achterkleinkinderen van je achterkleinkinderen van je achterkleinkinderen. Kinderen dus, zouden de Native Americans zeggen. Ook voor hen hebben we een verantwoordelijkheid. Ook voor hen dienen we te zorgen. Misschien brengt dat inzichten die de mens niet afsluit van haar verbondenheid met al wat leeft, maar die verbondenheid inclusief maakt. Opdat we zo werkelijk in staat zijn een nieuwe stap te zetten naar een nieuw mens, wereld- en natuurbeeld.

De eerste stap kan zijn om te ontdekken wat natuur betekent in je leven, hoe je je er toe verhoudt en hoe je je er mee kan verbinden. We zijn immers nooit te laat om te leren. Om te leren van ons eigen menselijke falen. Pas als we vallen en weer op durven te staan, is er hoop. Voor de aarde en al wat er samenleeft.

We zijn natuur. We zijn de aarde zelf. Inclusief de dode aangespoelde zeedieren aan een verre kust. Het wordt tijd te luisteren naar de stille stemmen die schreeuwen. Dat begint misschien bij het luisteren naar onze eigen innerlijke stille stem en deze in verbinding brengen met al wat leeft op aarde. Zodat we hen die niet spreken, ook kunnen gaan verstaan.

Ik wens iedereen een mooie stille herfsttijd toe. Een tijd die zich bij uitstek leent om je terug te trekken, te bezinnen, de stilte toe te laten. En er naar te luisteren. Wie weet hoor je dan de bomen, planten, vogels en al wat leeft zachtjes fluisteren.

Al weer even geleden mocht ik Harm Edens (bekend van onder meer Dit was het Nieuws) onderdompelen in een bosbad. Omroep Gelderland zond het bosbad uit. Zie voor meer info: Bosbaden een nieuwe trend?